Down a Dark Hall (2018) OCR 23.976 fps runtime 01:36:25
"จงขับขานในร่างข้าเถิด เทวี และบอกเล่าเรื่องราวผ่านข้า..."
"โฮเมอร์, มหากาพย์โอดีสซีย์"
คิท
ตื่นเถอะ คิท
ทางนี้
พ่อ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีลูก
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าต้องปรับปรุงตัว
แต่ฉันรู้สึกว่าควบคุมความโกรธได้แล้ว
และพร้อมก้าวข้ามเรื่องทั้งหมดนี้
และปล่อยวางอดีตด้วย
ฉันหมายถึง...การบำบัด
การให้ความร่วมมือกับคุณมาตลอด...
ช่วยให้ฉันเข้าใจว่า ต้องเปลี่ยนพฤติกรรม
ขอบคุณนะคะ
จริงๆ นะ
ขอบคุณค่ะ
ถูกพักการเรียน 2 ครั้ง
ถูกจับข้อหาไม่ร้ายแรง
- และข้อหาวางเพลิงที่ยังอยู่ขั้นพิจารณา - ฉันไม่ได้ทำค่ะ
ไม่ใช่เรื่องนั้น
อ้อ แล้วก็ตกพละ
ใครเขาตกพละกัน
- เพราะไม่เคยเข้ายิมไง - คิท
นี่ไงล่ะที่เป็นปัญหา
- ฟังนะ ถ้า... - แม่นี่ใครน่ะ
- อย่างที่บอก ฉันคือ ดร.ซินแคลร์ - ใช่
แต่คุณมาทำอะไรที่นี่
พบนักบำบัดทีละคนก็เกินพอแล้ว
ฉันไม่ใช่นักบำบัดจ้ะ คิท
- ไหนบอกเป็นด็อกเตอร์ - ปริญญาเอก วรรณกรรมศตวรรษที่ 19
ดร.ซินแคลร์เป็นตัวแทนโรงเรียนจ้ะลูก...
ควรเรียกสถาบันมากกว่าค่ะ ดำเนินงานโดยครูใหญ่หญิงผู้โดดเด่น
ที่ที่เด็กสาวอย่างเธอ...
เรียนจบออกไปทำเรื่องน่าทึ่งกับชีวิต
ที่ที่เด็กสาวอย่างฉันต้องกินยา...
และเดินเข้าออกสำนักงานแบบนี้ ไปชั่วชีวิตน่ะสิ
- ไม่ยุติธรรมเลย - ทุกอย่างที่ว่าเปลี่ยนแปลงได้นะ
ก็แค่ทางเลือกนึงน่ะ คิท
เราเหลือทางเลือกไม่มาก
ผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไรนะ
คนที่ด็อกเตอร์บอกว่า เคยเรียนที่นั่นน่ะ
- คนที่เป็นจิตรกรน่ะเหรอ - คนนั้นก็ใช่
ประเด็นคือ โรงเรียนแบล็ควูดนี่ ฟังดูเข้าท่านะ
เข้าท่าเหรอ แหงสิ ขอบใจนะเดฟ
อย่าหยาบคายสิ
- แล้วก็เรียกเขาว่าพ่อ - ไม่ หนูจะเรียกเขาว่าเดฟ
- เดฟ - ชอบให้เรียกเดวิดมากกว่า
อย่างที่แม่บอก มันคือทางเลือก
หนูไม่เอา
ก็ลูกก่อเรื่องไว้เอง
- แม่ยังไม่เชื่อหนูอีก - แม่รู้ว่าทนายลูกก็ไม่เชื่อ
แต่เขาก็มาเก็บค่าทนายแม่อยู่ดี
- ก็แม่เป็นแม่หนู - ใช่แล้ว ฉันเป็นแม่แก
ลูกเริ่มเรียนที่แบล็ควูดสัปดาห์หน้า คิท
- นี่แม่...ล้อหนูเล่นใช่ไหม - ฉันก็พูดแบบนี้แหละ
ที่นี่ค่าเทอมอย่างโหด แต่ก็คุ้มสุดๆ
แล้วที่หลอกว่า เป็นแค่ทางเลือกล่ะ
ก็หลอกนั่นแหละ
งี่เง่าสุดๆ
จบสวยมาก
จำได้ไหมว่าถ่ายรูปนั้นเมื่อไหร่
วันนึงเราไปเดินป่า
ลูกเพิ่งครบ 6 ขวบไม่กี่สัปดาห์
เราเลยคิดว่าเดินป่าคงหนักไป
แต่ลูกมุ่งมั่นอยากลอง
ลูกเริ่มเดิน
และเดินจนจบ
เพราะลูกเป็นคนแบบนั้น
ทุกเรื่องที่พ่อเขาชื่นชมลูก...
แม่ว่าเขาชื่นชมเรื่องนี้ที่สุด
ที่เดินป่าเนี่ยนะ
ที่พยายามต่างหาก
แม่เจ้า
ว้าว
คิท
ลูกแม่
มาเถอะ
หวัดดีค่ะ
พระเจ้า...
ให้ตายสิ...
คุณว่าโคมระย้านั่นเก่าแค่ไหน
หมื่นปีมั้ง ไม่รู้สิ
คงเก่าแก่ถึง 207 ปี...
ถ้ามันไม่ใช่งานจำลองชั้นเลวน่ะนะ
ยินดีต้อนรับสู่แบล็ควูด
- มาดามดูเรท - ดูเรต์ค่ะ
ส่วนนี่คือคุณออร์ลอนสกี
รู้จักเธอไว้นะ
อะไรนะ
ไม่ต้อง
- แล้วนักเรียนคนอื่นๆ ล่ะ - พวกเขาจะมาถึงพรุ่งนี้
- ทำไมแม่พาหนูมาวันนี้ - อย่าเพิ่งถาม
ให้ฉันพาเธอไปดูที่พักเถอะ แคทรีน
ฉันเกรงว่ามีแต่จะมืดลง
ระบบไฟฟ้าเก่ามากแล้ว
และการตามช่างไฟมาซ่อม ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายกลางป่าเขาแบบนี้
แล้วคุณมองเห็นได้ไง
เดี๋ยวสายตาเธอก็ปรับได้ ฉันรับรอง
จะให้เกียรติพักกับเราคืนนี้รึเปล่าคะ
เราต้องกลับค่ะ...
แคทรีน
อาคารส่วนนั้น ห้ามนักเรียนเข้าเด็ดขาด
มันไม่ปลอดภัยนัก
ทางนั้นไปไหนคะ
มาเถอะ
เธอจะนอนที่นี่
ที่แบล็ควูด เราเชื่อว่า ความงามเพิ่มคุณค่าให้จิตวิญญาณ
เวอร์วังจริงๆ
หญิงสาวน่าจะรู้สึกผ่อนคลายเมื่ออยู่ ท่ามกลางสิ่งสวยงาม เธอเห็นด้วยไหม
ถอยไป
คุณดูเรต์คะ...
- ขอถามว่าห้องน้ำหญิงอยู่ไหนคะ - ได้เลยค่ะ
เดินไปไม่ไกล ตามฉันมาค่ะ
- เธอเปลี่ยนไป - เปลี่ยนเหรอคะ
เธอ...ไม่ใช่ แม่หนูน้อยของฉันอีกแล้ว
- ก็ไม่ควรนะคะ อายุตั้ง 17 แล้ว - ไม่ค่ะ ฉันหมายถึง...
ภาวะทางจิตของเธอ...
ช่างก้าวร้าวเหลือเกิน
ฟังนะ คิท
ถ้าที่นี่เริ่มแปลกๆ โทรหาเรานะ ตกลงไหม
- ตอนนี้ก็แปลกแล้ว - ใช่
นี่
ที่นี่จะดีสำหรับลูก
ถึงภาวะจิตหนูจะก้าวร้าวน่ะเหรอ
มานี่ซิ
แม่รักลูกนะ
มากเหลือเกิน
- แม่แค่อยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด - ค่ะ
หวัดดี
มาดามดูเรต์
หวัดดี
ดีขึ้นเยอะ
- อ้อ ตรงนั้นก็มีไฟ - มื้อเย็น
ยา
ขอดูได้ไหม
ใช่แล้ว ยาตัวนี้แหละ
- มีอะไร - อ้าปาก
ล้อเล่นรึเปล่า
ขอบใจ
แต่อาหารไม่แย่นะ
ใครน่ะ
หวัดดี
อยู่นั่นเอง แคทรีน
- ฉันนึกว่า... - ช่วยเข้าแถวด้วย
เฮ้
- ฉันชื่อแอชลีย์ - คิท
เวโรนิกา
มาดเข้มนะเนี่ย
- ฉันขอต้อนรับทุกคนสู่แบล็ควูด - เดี๋ยวนะ
แค่นี้เหรอ
มีแค่ 5 คนเนี่ยนะ
เรารับแต่คนมีพรสวรรค์จริงๆ
เชื่อเถอะ ฉันไม่มีพรสวรรค์หรอก
เซียร์รา ฉันรับรองว่าเธอมี
เธอแต่ละคนมีพรสวรรค์อยู่ภายใน และฉันหมายมั่นที่จะค้นหามัน
เอาละ เพื่อให้พวกเธอเติบโตที่แบล็ควูด...
ฉันต้องการความใส่ใจเต็มร้อย ไม่วอกแวก
ดังนั้นคุณออร์ลอนสกี จะเก็บมือถือของพวกเธอ
ไม่ยุติธรรมเลย
ว่าไงนะ
พวกเธอจะได้โทรศัพท์ 1 ครั้ง หาใครก็ได้ ตอนกลางเทอม
ครั้งเดียวเนี่ยนะ
- ได้บอกพ่อแม่เรารึเปล่า - บ้าชัดๆ
ฉันอยากคุยกับทนาย
- งี่เง่าสุดๆ - โง่สิ้นดี
งี่เง่า
เอามา...
- แต่มีอินเทอร์เน็ตให้ใช้ใช่ไหม - ไม่มี
- ว่าไงนะ - อำกันเล่นรึเปล่า
นี่คือตัวเลือกแทนการเข้าคุก
พวกเธอทำร้ายคนอื่น ทำลายทรัพย์สิน
ทำให้ชีวิตคนใกล้ชิดต้องลำบาก
วางเพลิง โจรกรรม
ยาเสพติด ทำร้ายร่างกาย และทุกอย่างที่กล่าวมา
นั่นเป็นสิ่งที่พวกเธอ ตัดสินใจทำตามลำพัง
และผลของการกระทำเหล่านั้น ได้นำพวกเธอมาที่นี่
ฟังดูเหมือนที่เขาพูดกันในคุกเลย
พวกเธอมองไปรอบๆ สิ
หน้าต่างไม่ติดลูกกรง
และถึงแม้โรงเรียนเราออกจะห่างไกล
แต่การไปถึงเมืองที่ใกล้ที่สุดก็เป็นไปได้
แต่จะไปทำไม
เงื่อนไขของฉันอาจฟังดูโหดร้าย
แต่ราคาของการมีชีวิตเหนือธรรมดา คือต้องทุ่มเทมากกว่าปกติ
โปรดเข้าใจให้ถูกต้อง...
พวกเธอแต่ละคนเหนือธรรมดา
ในชีวิตเดิม พวกเธอถูกเย้ยหยันและลงโทษ
ถูกขับไล่ไสส่ง โดนหัวเราะเยาะ
ถ้าเธอทำตามที่ฉันบอก ให้ฉันอุ้มชู...
ให้ขึ้นถึงจุดสูงสุด ที่ฉันรู้ว่าพวกเธอไปได้
จะไม่มีใครหัวเราะเยาะพวกเธออีก
เธอเป็นพวกถ้ำมองหรือไง
เปล่า ฉันแค่...
จ้องเข้าไปในห้องของสาวๆ
ฉันไม่ใช่พวกถ้ำมอง
หรือเธอจะเรียกอะไรก็เถอะ
เธอคือคนแบบนั้นสินะ
พูดเรื่องอะไรของเธอ
มีอย่างน้อยคนนึงเสมอ...
ที่คิดว่าจะไม่โดนฉัน เอาหมอนกดหน้า ตอนพวกมันหลับ...
จนกระทั่งฉันเอาหมอน กดหน้าตอนพวกมันหลับ
คงต้องเอามามากกว่าหมอน
เธอสองคน ไปฆ่ากันที่อื่นได้ไหม
บางคนอยากเกลียดที่นี่เงียบๆ
มื้อเย็นพร้อมแล้ว
ขอโทษค่ะ
คณิตศาสตร์ ศิลปะ
วรรณกรรม ดนตรี
เสาแห่งความรู้ทั้ง 4
นั่นคือหลักสูตรหลัก ของพวกเธอที่แบล็ควูด
เราต้องใส่เครื่องแบบด้วยเหรอ
ฉันขอแนะนำครูสอนคณิตศาสตร์
ศาสตราจารย์ฟาร์ลีย์
ส่วนวรรณกรรม...
ฉันเชื่อว่าพวกเธอบางคน คงได้พบด็อกเตอร์ซินแคลร์แล้ว
และคนที่เพิ่งเข้ามาได้จังหวะเหมาะ...
คือครูดนตรีของพวกเธอ จูลส์ ดูเรต์
เดี๋ยวนะ
- ดูเรต์เหรอ - จูลส์คือลูกชายฉัน
เขาเพิ่งจบจากรอยัลอะคาเดมีออฟมิวสิค
ในลอนดอน
เรายินดีมากที่พวกเธอมาที่นี่
มาดามดูเรต์ตั้งใจคัดสรรพวกเธอ
เพื่ออะไร
เพื่อความเป็นเลิศ
ผมรู้มาว่าคุณเคยเล่นเปียโน ผมตื่นเต้นที่จะได้ฟังคุณเล่น
อย่าเลย ฉันไม่ได้เล่นมาตั้งแต่ 9 ขวบแล้ว
งั้นนิสัยแย่ๆ คงเลิกไม่ยาก
- ฉันเป่าฟลุตได้ - วิเศษไปเลย
ทุกคน ทานให้อร่อยนะ
จริงสิ ยาด้านชาของฉัน
คุณนี่คุยสนุกตลอด
เรียงความเรื่องแรกของพวกเธอคือเรื่อง ค้นหาเวลาที่สาบสูญ ของพรุสต์
- มีเวลาเขียนกี่วัน - 5 วันจ้ะ
ว่าไงนะ
5 วันเหรอ หนาอย่างกับก้อนอิฐ
ถ้าเรื่องลูกหมู 3 ตัวมีแง่คิด...
นั่นคืออิฐใช้สร้างรากฐานที่แข็งแรง
งั้นทำไมไม่อ่านเรื่องนั้นแทนล่ะ
เราต้องเขียนเกี่ยวกับอะไร
ความรัก
ต้องการรัก
ค้นหารัก
- และความหมายแห่งการสูญเสียรัก - แปลว่าเขียนเรื่องรัก
ในแง่นึงก็ใช่จ้ะ
ทุกเรื่องคือเรื่องรัก
เอาละ
มาเริ่มกันดีกว่า
ใครผสมสีชมพูเป็นบ้าง
สาวๆ
ใช้สมาธิ
นี่อะไรน่ะ
นี่คือแบล็ควูด
นี่คือไฟ
ส่วนคุณ...
อยู่ตรงไหนสักแห่งในนี้
กำลังแหกปากให้คนช่วยมั้ง ไม่รู้สิ
เธอภูมิใจกับภาพนี้เหรอ
ฉันว่ามันคืองานศิลปะ
เธอรู้ไหมว่าฉันเห็นอะไรเมื่อมองภาพนี้
ฉันเห็นหญิงสาวที่หวาดกลัวจับใจ...
ว่าเธอไม่มีพรสวรรค์จะอยู่รอดที่นี่
บางทีเธออาจพูดถูก
ก็ไม่เลวร้ายนัก
- แปลว่าดีเหรอคะ - ยังห่างไกล วาดต่อไป
คณิตศาสตร์
ทุกอย่างในโลกนี้อธิบายได้ด้วยคณิตศาสตร์
แล้วนั่นอธิบายอะไรคะ
ครูไม่รู้
ครูหวังว่าพวกเธอสักคนจะบอกครูได้
อย่างที่กาลิเลโอกล่าวไว้หลายศตวรรษแล้ว
หนังสืออันยิ่งใหญ่แห่งธรรมชาติ จะถูกอ่านได้...
โดยผู้ที่เข้าใจภาษา ที่ใช้เขียนมันเท่านั้น
และภาษาที่ว่า...
- เธอเป็นบ้าอะไรน่ะ - เกิดอะไรขึ้น
- นังนี่เผาผมฉัน - งั้นทำไมผมเธอไม่ไหม้ล่ะ
ขอที สาวๆ
ปล่อยฉัน
ผมว่าเธอได้บทเรียนแล้ว
เอาละๆ หยุดเถอะ
พอแล้ว
ไม่ได้เป่านานน่ะ
จีโอวานี เพร์โกเลซี, ฟรานซ์ ชูเบิร์ต
โมสาร์ท, วิลเลียม เคสต์เลอร์
ทุกคนคือนักประพันธ์เพลงชั้นครู ที่เสียชีวิตในวัย 40 อย่างน่าเศร้า
เราจะค้นหาสิ่งที่เหมาะกับพวกเธอที่สุด
- เครื่องดนตรีชิ้นไหน - เธอคือเครื่องดนตรี อิซซี่ ทุกคนเลย
เราแค่ต้องหาว่าอุปกรณ์เหล่านี้...
พวกมันเป็นเพียงอุปกรณ์...
ชิ้นไหนถ่ายทอดวิญญาณศิลปิน ของพวกเธอได้ดีที่สุด
เธอช่วยครูเล่น
น่ากินตับ
คิท เข้ามาสิ
ขอครูจัดการเครื่องนี่เดี๋ยว
- ทุกคนคือนักเรียนของแม่ครูเหรอคะ - ใช่ นี่คือกำแพงเกียรติยศของแม่
แม่สอนมาหลายปีแล้ว
ลอนดอน ปารีส เบอร์ลิน
ไม่มีที่ไหนน่าลงหลักปักฐานเลยเหรอ
แม่อยากให้ครูร่วมงานกับเธอ นอกเหนือการสอนในชั้นเรียน
ดูเหมือนแม่จะเห็นคุณสมบัติทางดนตรี จากภาพเขียนของเธอ
ครูรู้ว่ามีเทคโนโลยีใช่ไหมคะ
ครูว่าเสียงบันทึกแบบอะนาล็อกฟังดูอบอุ่นกว่า
ครูไม่ได้อัดเสียงอยู่ใช่ไหม
- อยากให้อัดไหมล่ะ - ไม่เด็ดขาด
งั้นก็ไม่อัด
ขอโทษค่ะ
นั่น...เธอเล่นไม่เต็มที่
มันแค่...
- ฉันทำไม่ได้ - เธอทำได้สิ
แต่เธอมีเรื่องในหัวมากเกินไป
ทำไมล่ะ
พ่อฉัน...
หมู่นี้ฉันคิดถึงพ่อบ่อยๆ
เราเคยมีเปียโนอัพไรท์ตัวเล็กๆ
พ่อซื้อให้ฉันตอนฉันยังเล็ก
แล้วทำไมเธอถึงเศร้า
พ่อตาย
เรื่องนานแล้ว ตอนนั้นฉันเพิ่ง 9 ขวบ
พ่อกำลังกลับจากเดินทางไปทำงาน
สภาพอากาศเลวร้ายมาก...
พ่อควรรอเที่ยวบินต่อไป
พวกเขาไม่เคยห่างจากเรา
ส่วนนึงของพวกเขาคงอยู่ ยาวนานหลังกดโน้ตตัวสุดท้าย
ครูเชื่อแบบนั้นจริงเหรอ
นี่ไม่ใช่ขั้นตอนที่ง่ายเลย คิท
และที่นี่ก็ไม่ใช่บ้านแสนสุข ครูยอมรับ
แต่ถ้าเธอเชื่อครู...
และให้โอกาสมัน ถ้าเธอพยายาม
ครูสัญญาว่าเธอจะทึ่ง ในศักยภาพของตัวเอง
ความอ่อนโยนลับลา...
หวั่นทุกสิ่งที่เอ่ยมา ที่รัก
แต่จงแยกสัมผัสรู้
ด้วยมีเพียงเธอเป็นผู้นิมิตแสงสว่าง
ปราสาทไหมพรมหลังแล้วหลังเล่า
ความอ่อนโยนลับลา
ไพเราะมาก แอชลีย์
มีร่องรอยของกวียุคโรแมนติก ของคีตส์ ไบรอน...
แต่ทั้งอารมณ์และท่วงทำนอง...
เมื่อรวมกันแล้วแตกต่าง
- มีความไม่สอดคล้องกันอยู่ - ไปลอกมาจากไหนล่ะ
ฉันไม่ได้ลอก
เหมือนผุดขึ้นเองในหัว
ยอดเยี่ยม
ยอดเยี่ยมจริงๆ
เธอกลายเป็นเจ้าหญิงแห่งคณิตศาสตร์ อย่างรวดเร็วทีเดียว อิซซี่
เซียร์รา
ยอดเยี่ยมมาก เซียร์รา
ลองฟังสิ
สดับเสียงนั้น
เสียงลม
เสียงลำธาร
คือท่วงทำนองซิมโฟนี
ได้ยินไหม
ค่ะ คิดว่าได้ยิน
ข้าแสนยินดีที่ได้เยื้องย่าง กลางพนา หมู่ไม้ และก้อนหิน...
เพราะพนา หมู่ไม้ และก้อนหิน...
ได้มอบเสียงสะท้อนที่มนุษย์ต้องการให้
บีโธเฟนกล่าวไว้
หลับตาสิ คิท
หลับตาให้สนิท
ฟังสิ
ฉันไม่ได้ยินคุณ
ครูอยู่นี่
ลืมตาสิ
พ่อเหรอคะ
คิท
เป็นไรรึเปล่า
- เราอยู่ที่แม่น้ำ - ใช่
เกือบ 3 ชั่วโมง
- ครูพาฉันมาที่นี่เหรอคะ - ครูว่าเธอพาครูมามากกว่า
ค่ะ จริงสินะ
มื้อเย็นแล้ว
เอาละ มาเถอะ วันนี้พอก่อน
เร็วเข้า เร็วเข้า
ขอโทษด้วยครับ แคทรีนกับผมอยู่ที่ลำธาร
ไปทำอะไรกันล่ะ
เรา...
ไปฟังเสียง...
ขอกลับไปที่ห้องได้ไหมคะ ฉันไม่หิว
ฉันต้องกลับไปทำงาน
แน่นอนจ้ะ แม่หนู งานต้องมาก่อน
คุณออร์ลอนสกีจะดูแลเธอเอง
ฟังเสียงอะไร คิท
มันเหมือนกับ...
ต้นไม้ สายลม ธรรมชาติ
ฉันว่าแผ่นนั้นเขียนถูกแล้ว
- เธอเป็นอัจฉริยะเหรอ - ฉันเกือบตกพีชคณิต
ฉันอธิบายไม่ได้เลย
แต่ฉันชอบนะ
ที่เก่งซักเรื่อง
ไม่ใช่คนที่ใครๆ ก็คิดว่าป่วยทางจิตตลอด
ฉันชอบ
แล้วเธอไม่ชอบเหรอ
ไปให้พ้น ไปให้พ้น
แอชลีย์ แอชลีย์ แอชลีย์
เปิดให้เราเข้าไป แอชลีย์
แอชลีย์
ตื่นสิ มันแค่ความฝัน
แอชลีย์ ตื่นสิ
- นั่นอะไรน่ะ - เธอพูดถึงอะไร
เธอเห็นอะไร
นี่ แอชลีย์
นี่เราเอง ไม่เป็นไรนะ
ไปแล้วเหรอ เขาทำร้ายเธอ...
- ทำร้ายใคร เธอพูดถึงอะไรน่ะ - อลิซาเบธ
อลิซาเบธเหรอ
ผู้หญิงที่... เธอนำคำพูดมาให้ฉัน
เธอเป็นบ้าอะไร
- เธอทำอะไรน่ะ - เงียบเหอะ
- เธอนั่นแหละเงียบ - ไม่ มีใครอยู่ข้างนอก
ออร์ลอนสกีเหรอ
ไม่ใช่
ฉันไม่รู้
เขานั่นเอง
ชายที่จู่โจมอลิซาเบธ
- ชายที่ฉันฝันเห็น - อลิซาเบธคือใคร
ฉันจะไปนอน
- เวโรนิกา อย่า... - ปล่อยฉัน
เวโรนิกา อย่าไป
ขืนถูกตัวฉันอีก จะบีบคอให้ตาย
ปาร์ตี้ค้างคืนกันไหม
ทำไมเลือกพวกเรา
เลือกไปทำอะไร
มาที่นี่น่ะ
เพราะเราทำพลาด
เด็กสาวทำพลาดตั้งมากมาย
สาวๆ พวกนั้น อาจไม่ได้สมัครที่นี่ก็ได้
ฉันไม่ได้สมัครเข้าแบล็ควูด
เธอสมัครเหรอ
เปล่า ฉันคงไม่ได้สมัคร
พวกเขาพบตัวฉัน
ดร.ซินแคลร์โผล่ไปที่สำนักงานนักบำบัดฉัน
หลังฉันถูกกล่าวหาว่าวางเพลิงโรงเรียน
กล่าวหาเหรอ
เขาหน้าตาเป็นยังไง
ชายที่เธอฝันถึงน่ะ
น่ากลัว
เชื่อเขาเลย
นอนซะ ทุกคนเลย
เราควรบอกมาดามดูเรต์รึเปล่า
บอกว่าแอชลีย์ฝันร้ายเนี่ยนะ
บอกว่าคิทเห็นบางอย่างที่โถงทางเดิน
ฉันไม่รู้ว่าเห็นอะไร
บอกแล้วไงว่าหญิงบึกบึนออร์ลอนสกี
งั้นทำไมเธอไม่เปิดประตู
เพราะครั้งก่อนออร์ลอนสกี แทบกระชากหน้าเธอออกมา
นั่นไม่ใช่ออร์ลอนสกี
ฉันเคยเห็นแบบนี้มาก่อน
- ชายผู้น่ากลัวน่ะเหรอ - ไม่ เขาไม่น่ากลัว
เขาคือพ่อฉัน
แน่ละ นักบำบัด 8 คน พยายามเกลี้ยกล่อมฉันว่าไม่ใช่
พ่อมาหาฉัน
คืนเดียวกับที่เขาประสบอุบัติเหตุ
ฉันว่าพ่ออยากจะ...
ไม่รู้สิ
ฉันแค่อยากมีโอกาสพูดอะไรบ้าง
เช่นอะไร
- บอกลามั้ง - มันคือความฝัน
ผีไม่มีจริง ถึงบางทีเธออยากให้มีก็เถอะ
ว้าว
ใครบางคนเป็นพวกไม่รู้สึกรู้สา
- เธอพูดเรื่องจริง - เธอรู้ได้ไง
- เพราะฉันก็เห็นมาหลายอย่าง - เช่นอะไร
สิ่งต่างๆ
สิ่งที่อธิบายไม่ได้
ฉันอธิบายได้แน่
- ตั้งแต่เมื่อไหร่ - เห็นมาตลอด
- ประมาณนั้น มันมากกว่าที่ฉัน... - รู้สึกถึงพวกนั้นได้น่ะเหรอ
ฉันไม่เคยรู้ว่ามันคืออะไร
ความรู้สึกนี้ เหมือน...
มีบางอย่างรอบตัวฉันตลอด คอยตามฉัน
ฉันไม่เคยพูดอะไร แต่พอพูดออกมา...
พวกนั้นจะบอกว่าเธอต้องมีเพื่อนหรือกินยา
ไม่ก็ถูกส่งเข้าโรงพยาบาลบ้า
พวกเรานี่มีพรสวรรค์ซะจริง
มาดามดูเรต์
เซียร์รา
ฉันกำลังดูงานชิ้นล่าสุดของเธอพอดี
ฉันชอบงานธรรมชาตินิยมมากกว่า
แต่ฉันไม่มีสิทธิ์ไปขัดแย้งแรงบันดาลใจ
ขอบคุณค่ะ
เรามีคำถามอยากถามคุณค่ะ
จูลส์บอกฉันว่าเธอเองก็ ก้าวหน้าไวมากนะ แคทรีน
เมื่อคืนนี้มีบางอย่างตรงโถงทางเดิน
อาจอยู่ในห้องแอชลีย์ด้วยซ้ำ
- แล้วเธอเห็น...บางอย่างที่ว่ารึเปล่า - ค่ะ เราเห็น
ฉันแปลกใจที่เพิ่งมาเห็นเอาป่านนี้
- เธอยังกินยาอยู่รึเปล่า - ค่ะ
กินยาแรงแบบนั้น เธอก็น่าจะฝันร้าย
- แต่เราเห็นกันทุกคน - ฉันไม่เห็นอะไรเลย
ทุกคน มองฉัน
รัฐเป็นผู้จัดยาพวกนั้นให้ ไม่ใช่ฉัน
บางทียาก็ช่วย
ทำให้วิญญาณสร้างสรรค์อ่อนแอลงน่ะสิ
พวกเธอไม่ต้องถูกซ่อมแซม
ใครบอกว่าไม่ใช่ ก็ไม่ต้องไปสน
ถ้าให้บางคนตัดสินใจ มนุษย์ผู้ยอดเยี่ยมทุกคนจะถูกตีตราว่าบ้า
โลกจะยังแบนอยู่
และผู้หญิงทรงอำนาจอย่างเรา จะถูกเผาทั้งเป็น
ดุเดือดไปหน่อย ว่าไหม
- แต่นี้ไป ไม่ต้องกินยาอีก - คุณทำได้เหรอ
เพิ่งทำนี่ไง
แต่พวกเธอต้องตอบแทน โดยพยายามเป็น 2 เท่า
ดีมาก
ไปได้แล้ว
ไพเราะมาก คิท
เธอรู้จักเพลงนั้นได้ยังไง
ไม่รู้สิคะ เหมือนฉันเคยได้ยินมาก่อน
เหมือนกำลังจดจำเพลง
จำเพลงของวิลเลียม เคสต์เลอร์น่ะเหรอ
ค่ะ
ฉันไม่เข้าใจ
ฉันไม่เคยเล่นดีขนาดนี้ตอนที่เรียน
ครูก็อยากจะรับความดีความชอบนะ
ต้องเป็นเพราะครูแน่ๆ ค่ะ ครูจบจากรอยัลอะคาเดมี...
โรงเรียนนั้นน่ะ ไม่รู้สิ
ครูคืออัจฉริยะ
ครูมีทักษะและมีวินัย
แต่แม่ของครูชอบบอกว่า ถ้าว่ากันตามจริง ครูไม่ใช่อัจฉริยะ
เธออาจคิดผิดก็ได้
- แม่ครับ... - อย่าเปลืองน้ำลายเลย จูลส์
แม่ไม่ควรต้องย้ำว่า บทบาทของแกสำคัญแค่ไหน
เราเป็นไกด์ของพวกเขา ไม่ใช่ครู
พวกเขาค้นพบเส้นทางแล้ว หน้าที่เราคือให้พวกเขาเดินตามทางนั้น
ไม่ว่าต้องทำยังไงก็ตาม
มารยาทไม่ได้ดีขึ้นเลยนะ เวโรนิกา
เซียร์ราป่วยรึเปล่าคะ
- เธอไม่ออกจากห้องมาหลายวันแล้ว - เธอวาดรูปอยู่
เธอกินอาหารครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ฉันคงต้องกลับห้องเหมือนกัน
- เครื่องนี้ของเธอสินะ - ค่ะ
ฉันไปคุยตรงโถงทางเดินได้ไหม
ต้องชาร์จแบตฯ
แม่คะ
หวัดดีจ้ะลูกเดฟคิทโทรมา
- ลูกได้ยินแม่ไหม - ค่ะ
หนูได้ยินชัดค่ะแม่
ขอโทษที่เสียงดังนะลูกสบายดีไหม ทุกอย่างเป็นยังไงบ้าง
- ไร้ที่ติค่ะ - จริงเหรอ
ค่ะ
หนูพูดจริง
ลูกเป็นไรรึเปล่า
...เขายกนิ้วโป้งเลยอาหารเต็มปากอยู่น่ะ
- คิทแม่อยากให้เราคุยกันบ่อยขึ้น - เหมือนกันค่ะแม่
- แล้วลูกมีเพื่อนใหม่บ้างไหม - ไม่มีค่ะ
- ขอบคุณนะคะที่ถาม - ทำไมล่ะ คงไม่ได้มีปัญหาอยู่ใช่ไหม
เปล่าค่ะ
แต่น้ำเสียงลูก ไม่เป็นตัวของตัวเองเลย
- หนูแค่... - คิท
ได้ยินไหม ทุกอย่างเรียบร้อยดีรึเปล่า
ค่ะ
- ค่ะ หนูแค่คิดถึงแม่ - เราก็คิดถึงลูกจ้ะแต่...
มีอะไรผิดปกติรึเปล่า น้ำเสียงลูกแปลกๆ
เปล่าค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ถ้ามีอะไรผิดปกติ บอกแม่นะลูก เราจะไปรับกลับ
- ค่ะ - แน่นะ
แม่คะ หนูต้องไปเรียนแล้ว
ได้จ้ะ แม่รักลูกนะ บาย
ฉันขอตัวนะคะ
คิท
นี่เป็นกวีบทสุดท้าย ที่ฉันเขียน
น่าขยะแขยงจัง
- ขอโทษที - เธอไม่มาหาแล้ว
- พูดอะไรของเธอน่ะ - เธอไม่มาหาฉันแล้ว
- แอชลีย์ นี่ - มีคนใหม่...
ที่กำลังเข้าแทนที่
อะไรนะ
ชายที่อยู่ในหัวฉัน...
พวกเขาโกรธมาก
ฟังฉันนะ
ฟังฉันนะ เราจะไม่เป็นไร
เราจะตายกันที่นี่
เซียร์รา
"ที.ซี."
ฉัน...กระหายเหลือเกิน
เซียร์รา ใครคือที...
"แวดวงจิตรกรรม"
"จิตรกรอเมริกัน"
"ที.ซี. สตีลล์"
"ทอมัส โคล"
นั่นใครน่ะ
แฮ่
เธอมาทำอะไรที่นี่
กำลังคิดจะเผาที่นี่ให้วอด
แต่นั่นงานถนัดเธอสินะ
ดูนี่สิ
พูดจริงนะ ดูสิ
ทำไมรูปของเซียร์ราอยู่ในหนังสือ
นั่นไงล่ะ เพราะนี่รูปของทอมัส โคล
- เลิศเลย เขาเป็นใคร - เขาเป็นจิตรกร
เขาตายในศตวรรษที่ 19 ตอนอายุแค่ 46
แล้ว...
มาดามดูเรต์มีภาพภูมิทัศน์เดียวกันเป๊ะในห้อง
แค่วาดจากคนละมุม
แถมเซียร์รายังเซ็นภาพว่า ที.ซี. ด้วย
แอชลีย์บอกว่าคำกวีของเธอ มาจากคนที่ชื่ออลิซาเบธใช่ไหม
ตอนดร.ซินแคลร์อ่านกวีของแอชลีย์ในห้องเรียน
- เธอบรรยายว่าไงนะ - เธอบอกว่า...ไม่สอดคล้องกัน
ก่อนด่วนเสียชีวิตด้วยวัย 27...
...งานของอลิซาเบธ เว็บบ์ถูกมองว่า เป็นสะพานเชื่อมระหว่างศิลปะโรแมนติก...
...และบทกวีเหนือธรรมชาติ โดยสะท้อนงานของเบลค ไบรอน และคีตส์
โคลงกวีที่ไม่สอดคล้องกันของเว็บบ์ และความลุ่มหลงในปราสาทจนผิดปกติ...
น่าจะเป็นเหตุให้กวีร่วมสมัยของเธอ เป็นที่จดจำอย่างยาวนานกว่าตัวเธอเอง
ส่วนฉันแต่งเพลงของวิลเฮล์ม เคสต์เลอร์ ขึ้นมา ให้ตายเถอะ
ฉันคิดผิด
พวกเธอไม่ได้บ้ากันหมด
แค่เธอคนเดียว
เวโรนิกา เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวสิ
เวโรนิกา
เฮ้
เวโรนิกา
เธอเห็นพวกเขา
เธอเห็นพวกเขาใช่ไหม
ไปคุยข้างนอก
ฉันไม่เคยกังวลเรื่อง...
ใช่ ฉันเห็นสิ่งต่างๆ
สิ่งแปลกประหลาด แต่...
ฉันไม่ยอมให้มันส่งผลกระทบ
ฉันมีปัญหาจริงๆ ที่สำคัญ
ตอนฉันอายุ 13 ฉันไปสวนสัตว์
เพื่อดูยีราฟกับเพื่อน และ...
ว่าไงนะ
ยีราฟมันเจ๋งมาก
พอฉันกลับถึงบ้าน
แม่กำลังกรีดร้อง
พ่อเลี้ยงฉันซ้อมแม่ไม่ยั้ง
ไม่ต้องทำหน้าเห็นใจ
มันเกิดขึ้นเสมอ
แต่คราวนี้...
ฉันคว้ามีด
มีดทำครัวทื่อๆ ด้ามเล็ก
และฉันแทงเขาที่หน้าอก
เขาตายรึเปล่า
แต่เขาไม่เคยแตะต้องแม่อีกเลย
แม่คิดว่าถ้าเจียมเนื้อเจียมตัว วันนึงเขาคงหยุดซ้อมแม่
แต่เรื่องเลวร้ายไม่เคยหยุดเองหรอก คิท
ฉันรู้ว่าควรเริ่มจากไหน
ฉันไม่เข้าไปก่อนแน่
มือใหม่แต่ฟลุค
บ้าอะไรเนี่ย...
ลงไปกันเถอะ
ที่นี่ใหญ่แค่ไหนเนี่ย
แม่เจ้า
ไปกันเถอะ
"ทำให้มันหยุดที"
เวร
มือใหม่แต่ฟลุค
"โรงเรียนวินเทอร์เมียร์"
"เดโบราห์ แฟรงก์"
"สถาบันเกรเวนเฮล"
"สาเหตุการเสียชีวิต: ฆ่าตัวตาย"
- เวร - ไปซ่อนเร็ว
น่าเสียดายจริงๆ
เราตั้งความหวังกับเธอไว้สูงนะ เวโรนิกา
ฉันติดนิสัยชอบทำให้ผิดหวังน่ะ งานถนัด
เธอมาตามล่าหาความจริงกลางดึก ตามลำพังรึเปล่า
ฉันเกลียดผู้คน คุณก็รู้
ฉันเกลียดคุณ
ฉันใช้ความอดทนกับเธอมามาก
พยายามสร้างคุณค่า ให้สิ่งที่ไร้ค่าโดยสิ้นเชิง
ฉันน่าจะทำให้มากกว่านี้
หรือกับบางคน บางทีเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
แทนที่จะให้ความร่วมมือ...
หรือเห็นคุณค่า สิ่งที่ได้รับจากแบล็ควูด
เธอกลับตั้งหน้าตั้งตา...
ล้างผลาญทุกโอกาสที่ฉันมอบให้
ดังนั้นตอนนี้...แม่สาวน้อย
ฉันมอบเธอให้พวกเขา
เซียร์รา
เซียร์รา ตื่น เราต้องไปจากที่นี่
แอชลีย์
แอชลีย์ ให้ฉันข้าไป เราต้องไปแล้ว
ลูกของฉัน
คุณสัญญาว่าฉันจะได้พบลูก
ใจเย็นไว้
การเชื่อมโยงกำลังชัดเจนขึ้น
เธอดูมีสติอยู่นะ
ไม่สำคัญหรอก
อย่ากลัวไปเลย แม่หนู
ทุกคนมาที่นี่เพื่อเธอ
จงเป็นร่างทรงเพื่อดนตรีนี้
เล่นเพลงของฉัน...
เดี๋ยวนี้
ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นศิลปินที่แท้จริง
อย่าใส่ใจเขา
ประตู ฉันไม่เคยมาไกลขนาดนี้
เธอทำดีมาก เด็กน้อย
พ่อ
ถึงตาฉันแล้ว
ทำไมฉันมาอยู่ที่นี่
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
- ทุกอย่างเรียบร้อยดี - ไม่
- ทุกอย่างเรียบร้อยดี - พวกคุณทำอะไรกับฉัน
- เธอลงมาซ้อม - ไม่ใช่ ไม่ใช่
- ทุกอย่างสงบ... - เวโรนิกาอยู่ไหน
- ครูไม่รู้ - หยุดโกหกที
ครูไม่รู้ คิท ครูไม่ได้โกหก
เท่าที่ครูรู้คือ แม่ครูไม่พอใจที่คืบหน้าช้า
คุณอัดเสียงอยู่เหรอ
เราดูแลให้เธอ กลับห้องอย่างปลอดภัยเสมอ
แต่ทำแบบนี้ เราจึงมีดนตรี...
- สำหรับคนรุ่นหลังไง คิท - ไม่ ไม่
ไม่ ฉันเชื่อใจคุณ
เธอกำลังมอบสิ่งที่งดงามให้โลกใบนี้
นึกถึงดนตรีสิ
โมสาร์ทและชูเบิร์ท ตายตอนหนุ่มแน่น
วิลเลียม เคสต์เลอร์ ตายตอนอายุ 33 เธอนึกภาพออกไหม
- นึกถึงศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ อัจฉริยบุคคล... - ไม่
หยุดนะ
เขายังมอบให้ได้อีกเยอะ ได้โปรด
ไม่
พวกเขาใช้เวลาไปหมดแล้ว
ฉันจะไม่ให้เอาเวลาฉันไป
เรียกทุกคนลงมาที่นี่
เดี๋ยวนี้
เธอปลุกพวกเราทำไม
ทุกคนอยู่ไหน เวโรนิกาอยู่ไหน
- เวโรนิกาไม่ได้อยู่กับเราแล้ว - คุณมันจอมโกหก
ทุกคนคือจอมโกหก
- แม่ครับ เธอต้องได้รู้ความจริง - เธอไม่เข้าใจหรอก
ฉันเข้าใจแน่
ฉันขึ้นไปที่ห้องใต้หลังคา
ฉันเห็นแฟ้มทั้งหมดแล้ว
ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กับสาวพิเศษคนอื่นๆ
- คิท... - คุณหลอกใช้พวกเขา
หลอกใช้พวกเขา เหมือนที่กำลังหลอกใช้เรา
- เธอควรตื้นตันที่ได้รับอภิสิทธิ์นี้ - ตื้นตันเหรอ
ฉันตื้นตัน
ถูกสิงร่างเพื่อเรียนเล่นเปียโน คืออภิสิทธิ์เหรอ
นังโง่ เธอไม่เข้าใจรึไง
เธอไม่ได้เรียนรู้อะไรทั้งนั้น เธอเล่นเครื่องดนตรีไม่ได้เลย
พวกเธอคือเครื่องดนตรีของพวกเขา
เราต่างมีพรสวรรค์ของตัวเอง
ฉันติดต่อกับโลกกับอีกฝั่งได้
พรสวรรค์ของเธอ และเด็กสาวทุกคน
คือพวกเธอเป็นร่างทรง
ร่างทรงของอะไร
มาดามดูเรต์ช่วยให้พวกเขา พูดผ่านพวกเธอ...
เพื่อทำงานของพวกเขาให้ลุล่วง
ตอนมาถึงใหม่ๆ เธอไล่โน้ตแทบไม่ได้
แต่ตอนนี้เธอกำลังประพันธ์คอนแชร์โต
เซียร์ราทาเล็บยังไม่เป็นเลย
แต่ตอนนี้ผลงานของเธอ จะประดับแกเลอรี่
บทกวีของแอชลีย์ ทัดเทียมกับ บทกวีที่ดีที่สุด ที่เคยถูกประพันธ์ขึ้น
ส่วนอิซซี่แทบไขทฤษฎีบท...
ที่ยากเข้าใจที่สุด สำหรับนักคณิตศาสตร์ได้
พอเธอไขได้แล้วไงต่อ เขาอ้างตัว ว่าเป็นคนคิดออกเหรอ
สาวน้อย
ศิลปินตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม ค้นหาสิ่งนี้
ต้นกำเนิดแรงบันดาลใจ อันเป็นที่สุด เทวีแห่งศิลปศาสตร์
ผู้คนมอมยาตัวเอง
อดอาหาร บ้าคลั่งด้วยความโกรธเกรี้ยว
และฆ่าตัวตาย เมื่อเทวีหายไป
ใช่ และคุณก็แขวนภาพวาดของพวกเขา ไว้ที่ห้องโถงอย่างภาคภูมิใจ
หรือไม่ก็เอาไปขาย
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับทิฐิ หรือเงินหรอก แม่หนู
แต่คือการมอบอัจฉริยะ ที่ถูกความตายพรากไปคืนให้โลกใบนี้
และฉันเลือกเธอ
ดึงเธอออกจากความต่ำต้อย
ช่วยเธอจากชีวิตอันน่าสังเวช
และหยิบยื่นเทวีให้ถึงมือ
งั้นก็เอาออกไปเดี๋ยวนี้
บางครั้ง เมื่อประตูสู่อีกฟากฝั่งเปิดออก..
ก็ยากที่จะควบคุมสิ่งที่เข้ามา
- แต่เราคอยช่วยเธออยู่ - พวกคุณมันบ้า
- คิท... - อย่าเข้ามา
ทุกคนนั่นแหละ
เธอไม่อยากเจอพ่ออีกเหรอ แคทรีน
อยู่เถอะ ให้เราทำงานให้ลุล่วง
และสายสัมพันธ์ของเธอกับเขา จะคงอยู่
ถ้าเธอไป พ่อเธอจะสาบสูญ
คราวนี้ตลอดกาล
คิท
ปล่อยเธอ จูลส์ เธอไปได้ไม่ไกลหรอก
รอครูด้วย
คิท ได้โปรดรอเดี๋ยว
ช่วยฟังครูก่อน
ปล่อยฉัน
อย่ามายุ่ง อย่ามาแตะต้อง
อย่าทำร้ายฉัน
แอชลีย์
ขอร้อง อย่านะ
ปล่อยฉันนะ
แอชลีย์
- ไม่เอาแล้ว ฉันไม่ให้ทำ - ไม่ ไม่
นี่ฉันเอง คิท
หยุดที ขอร้อง หยุดที
นี่ฉันเอง เราต้องไปจากที่นี่ ตกลงไหม
ไม่ เรื่องนี้เราจัดการได้
เราต้องเรียกรถพยาบาล คุณพูดอะไรน่ะ
แอชลีย์ เดี๋ยวฉันมา
คิท เดี๋ยว
ขอร้อง เดวิท หยุดที
คิท เดี๋ยว เดี๋ยว
- กุญแจสำนักงาน - ขอบคุณค่ะ
แอชลีย์
ไม่ ไม่...แอชลีย์
คิท คิท
เดี๋ยวก่อน
ไปเลย
เร็วเข้า
ติดที ติดที
เร็วเข้าๆ
เยี่ยม
เซียร์รา
เซียร์รา ตื่น เราต้องไปแล้ว
เซียร์รา
ไม่นะ
อิซซี่
อิซซี่ อิซซี่
ให้ฉันเข้าไป เปิดประตู นี่ฉันเอง
เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า
พวกนั้นฆ่าเธอ
เซียร์ราตายแล้ว แอชลีย์ด้วย ไปกันเถอะ เราต้องหนี
ฉันว่าเขาคิดออกแล้ว
- คำตอบคือ 3 เข้าใจไหม - ได้ไง
ออกจากที่นี่ ฉันจะตามหาเวโรนิกา ไปเลย
- ปัญหาจะถูกจัดการ - เราทุกคนอยู่ในอันตราย
- อย่าสงสัยฉัน - เรื่องบานปลายแล้ว
คราวนี้มันเลยเถิดไป
ยังไปต่อได้อีก
การเชื่อมโยงชัดเจนกว่าทุกครั้ง
ฉันรู้ แต่แน่นอนว่า...
สิ่งที่เราตามหา มีราคาที่ต้องจ่าย
ฉันควบคุมได้หมด
อย่าแกล้งทำเป็นว่า จู่ๆ เราก็ไม่คุ้นเคยกับเรื่องนี้
การที่หญิงเลวทรามพวกนี้ ได้รู้จักความปราดเปรื่อง
กระทั่งได้ครอบครองด้วยซ้ำ
คุ้มกันแล้ว กับการพลีชีวิตอันน่าสมเพช
พวกเขาไม่ใช่ร่างทรง
แต่เป็นผู้บริจาค
ตำรวจกำลังมา
เธอทำอะไรลงไป
ทั้งหมดที่ฉันทุ่มเท
เธอทำได้ยังไง
ลูกด้วย ทรยศแม่แบบนี้ได้ยังไง เป็นลูกชายแม่แท้ๆ
อยู่เฉยๆ
แม่จะรับมือตำรวจเอง
เอาตัวไป
ไม่
ปล่อยนะ ปล่อย
ไม่ จูลส์
ดูสิว่าตอนนี้ ลูกน่าสมเพชแค่ไหน
อ่อนแอเหลือเกิน
เหมือนพ่อไม่มีผิด
แต่อย่างน้อย พ่อก็ฉลาดพอจะทิ้งแม่ไป
โง่เง่า นังโง่
คุณไม่ต้องทำแบบนี้หรอก
นังอกตัญญู
เธอไม่ใช่คนเดียว ที่คิดถึงคนอื่น
เดี๋ยวก่อน ได้โปรด
ไม่ ปล่อยฉันออกไป
ปล่อยฉันออกไป ขอร้อง
เวโรนิกาเหรอ
เวโรนิกา นี่ฉันเอง คิทไง
พวกเขาทำอะไรเธอ
คิท
เธอต้องสู้กับมัน นั่นคือพรสวรรค์เธอ
เธอต้องสู้กับมัน
ทำแบบนี้ไม่ถูก
เร็วสิ เอาเลย
เธอต้องสู้กับมัน เวโรนิกา
เวโรนิกา เธอต้องสู้กับมัน
สู้ สู้ สู้ สู้
สู้กับมัน
สู้สิ
สู้มัน สู้ สู้มัน เวโรนิกา
เวโรนิกา
เวโรนิกา เราต้องรีบแล้ว
ปล่อยพวกเราออกไปที ได้โปรด
คิท นั่นเธอเหรอ
ฉันต้องให้เธอช่วย
ตอนนี้ตัวเลขเยอะไปแล้ว
ให้ตำรวจคนละพันเหรียญ ถ้าไม่พอก็เพิ่มอีก
ถ้าตำรวจขอค้นล่ะ...
ไม่
อิซซี่
เราต้องไปแล้ว อิซซี่
- อิซซี่ เร็วเข้า - นี่คือที่ของฉัน
อิซซี่ มองฉัน นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ
- งดงามเหลือเกิน - คิท มาเถอะ
งดงามเหลือเกิน ไม่ ฉันไปไม่ได้
ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ มาเร็ว
มาเร็ว ตึกจะถล่ม ต้องไปเดี๋ยวนี้
อิซซี่
คิท เร็วเข้า
ไม่นะ
- คิท - เป็นไรรึเปล่า
จูลส์ คุณเป็นไรรึเปล่า
มาเร็ว ทางนี้
เร็วเข้า
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ไปเลย ไปเลย ไปเลย
เกิดอะไรขึ้น
พ่อ
ทางนี้
หยุดก่อน
พ่อคะ
- พวกเรา มาเร็ว - คิท
เร็วสิ
ออกไปเลย ฉันจะตามไปติดๆ
ไปเลย
- เราไม่มีเวลาทำแบบนั้น - เราต้องรักษาทุกอย่างที่รักษาได้
ซิโมน ฟังผมนะ มันจบแล้ว
ฉันควบคุมได้
ไม่ ทางนี้
ฉันเห็นเขา เขาเข้าไปในนั้น
อังตวน
อังตวน นั่นลูกใช่ไหม
แม่ตามหาลูกอยู่นะ
อังตวน
ไปเลย
เขาอยู่นั่น
พ่ออยู่ไหน พ่ออยู่ไหน
เร็วเข้า คิท ทำอะไรอยู่
เวโรนิกา ออกไป
ออกไปแล้วหนีไป
พวกเขายังอยู่ข้างใน พวกเขายังอยู่ข้างใน
จอดรถ เดฟ
จอดรถ
คิท
พระเจ้าช่วย
จูลส์ มองฉัน
เราต้องออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้
ระวัง
พ่อเหรอคะ
คิท ลูกรัก ลูกต้องลุกขึ้น
- หนูเหนื่อยเหลือเกินค่ะพ่อ - พ่อรู้
มันยากเกินไป
ใช่
แต่เราต้องพยายาม
ลูกเริ่มเดิน
และเดินจนจบ
ถ้าเธอเชื่อครู...
และให้โอกาสมันถ้าเธอพยายาม
ลูกแม่
ระวังหัว
เธอถูกกำหนดมาให้ทำสิ่งยิ่งใหญ่แคทรีน
เธอเริ่มต้นบนเส้นทางที่มีความหมาย
จะไปจนสุดทางหรือไม่ขึ้นอยู่กับเธอ
- เป็นญาติรึเปล่าครับ - ฉันเป็นแม่เธอค่ะ
จินนี่ จินนี่
- ผมจะขับตามไป - ค่ะ
โธ่ ลูกแม่...
ไปกันเลย
หนูหลงทางค่ะพ่อ
พ่อรู้
เราต่างก็หลงทาง
หนูกำลังจะตายใช่ไหมคะ
ใช่
หนูคิดถึงพ่อเหลือเกิน
พ่อก็คิดถึงลูก คิท
หนูอยากอยู่กับพ่อ
ลูกยังมีชีวิตให้ใช้อีกมาก
นี่คือจุดเริ่มต้น
ลูกจะพบหนทาง
พ่อต้องไปแล้ว
หนูจะได้เจอพ่ออีกไหม
พ่อรักลูกเหลือเกิน คิท
หนูก็รักพ่อค่ะ
ลาก่อนค่ะ
มีชีพจรแล้ว
ฟื้นสิลูก
แม่รักลูกเหลือเกิน
ไม่เป็นไรแล้ว
[THAI]